ਤੀਰਥਿ ਨਾਈਐ ਸੁਖੁ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕਾਈ ॥
tīrath nāīai sukh phal pāīai mail n lāgai kāī .
तीरथ् नाईऐ सुख् फल् पाईऐ मैल् न् लागै काई ।
ਗੋਰਖ ਪੂਤੁ ਲੋਹਾਰੀਪਾ ਬੋਲੈ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਬਿਧਿ ਸਾਈ ॥੭॥
gōrakh pūt lōhārīpā bōlai jōg jugat bidh sāī .7.
गोरख् पूत् लोहारीपा बोलै जोग् जुगत् बिध् साई ।७।
ਹਾਟੀ ਬਾਟੀ ਨੀਦ ਨ ਆਵੈ ਪਰ ਘਰਿ ਚਿਤੁ ਨ ਡੋੁਲਾਈ ॥
hātī bātī nīd n āvai par ghar chit n dōlāī .
हाती बाती नीद् न् आवै पर् घर् छित् न् दोलाई ।
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨੁ ਟੇਕ ਨ ਟਿਕਈ ਨਾਨਕ ਭੂਖ ਨ ਜਾਈ ॥
bin nāvai man tēk n tikaī nānak bhūkh n jāī .
बिन् नावै मन् तेक् न् तिकै̄ नानक् भूख् न् जाई ।
ਹਾਟੁ ਪਟਣੁ ਘਰੁ ਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੋ ॥
hāt patan ghar gurū dikhāiā sahajē sach vāpārō .
हात् पतन् घर् गुरू दिखाइआ सहजे सछ् वापारो ।
ਖੰਡਿਤ ਨਿਦ੍ਰਾ ਅਲਪ ਅਹਾਰੰ ਨਾਨਕ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੋ ॥੮॥
khandit nidrā alap ahāran nānak tat bīchārō .8.
खंदित् निद्रा अलप् अहारन् नानक् तत् बीछारो ।८।
ਦਰਸਨੁ ਭੇਖ ਕਰਹੁ ਜੋਗਿੰਦ੍ਰਾ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਝੋਲੀ ਖਿੰਥਾ ॥
darasan bhēkh karah jōgindrā mundrā jhōlī khinthā .
दरसन् भेख् करह् जोगिंद्रा मुंद्रा झोली खिंथा ।
ਬਾਰਹ ਅੰਤਰਿ ਏਕੁ ਸਰੇਵਹੁ ਖਟੁ ਦਰਸਨ ਇਕ ਪੰਥਾ ॥
bārah antar ēk sarēvah khat darasan ik panthā .
बारह् अंतर् एक् सरेवह् खत् दरसन् इक् पंथा ।
ਇਨ ਬਿਧਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਈਐ ਪੁਰਖਾ ਬਾਹੁੜਿ ਚੋਟ ਨ ਖਾਈਐ ॥
in bidh man samajhāīai purakhā bāhur chōt n khāīai .
इन् बिध् मन् समझाईऐ पुरखा बाहुर् छोत् न् खाईऐ ।
ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੯॥
nānak bōlai guramukh būjhai jōg jugat iv pāīai .9.
नानक् बोलै गुरमुख् बूझै जोग् जुगत् इव् पाईऐ ।९।
ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਮੁਦ੍ਰਾ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਦੂਰਿ ਕਰੀ ॥
antar sabad nirantar mudrā haumai mamatā dūr karī .
अंतर् सबद् निरंतर् मुद्रा हौमै ममता दूर् करी ।
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨਿਵਾਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁ ਸਮਝ ਪਰੀ ॥
kām krōdh ahankār nivārai gur kai sabad s samajh parī .
काम् क्रोध् अहन्कार् निवारै गुर् कै सबद् स् समझ् परी ।
ਖਿੰਥਾ ਝੋਲੀ ਭਰਿਪੁਰਿ ਰਹਿਆ ਨਾਨਕ ਤਾਰੈ ਏਕੁ ਹਰੀ ॥
khinthā jhōlī bharipur rahiā nānak tārai ēk harī .
खिंथा झोली भरिपुर् रहिआ नानक् तारै एक् हरी ।
ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ਪਰਖੈ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਤ ਖਰੀ ॥੧੦॥
sāchā sāhib sāchī nāī parakhai gur kī bāt kharī .10.
साछा साहिब् साछी नाई परखै गुर् की बात् खरी ।१०।
ਊਂਧਉ ਖਪਰੁ ਪੰਚ ਭੂ ਟੋਪੀ ॥
ūnhdhau khapar panch bhū tōpī .
ऊंह्धौ खपर् पन्छ् भू तोपी ।
ਕਾਂਇਆ ਕੜਾਸਣੁ ਮਨੁ ਜਾਗੋਟੀ ॥
kānhiā karāsan man jāgōtī .
कांहिआ करासन् मन् जागोती ।
ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸੰਜਮੁ ਹੈ ਨਾਲਿ ॥
sat santōkh sanjam hai nāl .
सत् संतोख् सन्जम् है नाल् ।
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧੧॥
nānak guramukh nām samāl .11.
नानक् गुरमुख् नाम् समाल् ।११।
ਕਵਨੁ ਸੁ ਗੁਪਤਾ ਕਵਨੁ ਸੁ ਮੁਕਤਾ ॥
kavan s gupatā kavan s mukatā .
कवन् स् गुपता कवन् स् मुकता ।
ਕਵਨੁ ਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਜੁਗਤਾ ॥
kavan s antar bāhar jugatā .
कवन् स् अंतर् बाहर् जुगता ।
ਕਵਨੁ ਸੁ ਆਵੈ ਕਵਨੁ ਸੁ ਜਾਇ ॥
kavan s āvai kavan s jāi .
कवन् स् आवै कवन् स् जाइ ।
ਕਵਨੁ ਸੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧੨॥
kavan s tribhavan rahiā samāi .12.
कवन् स् त्रिभवन् रहिआ समाइ ।१२।
ਘਟਿ ਘਟਿ ਗੁਪਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਾ ॥
ghat ghat gupatā guramukh mukatā .
घत् घत् गुपता गुरमुख् मुकता ।
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸਬਦਿ ਸੁ ਜੁਗਤਾ ॥
antar bāhar sabad s jugatā .
अंतर् बाहर् सबद् स् जुगता ।
ਮਨਮੁਖਿ ਬਿਨਸੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
manamukh binasai āvai jāi .
मनमुख् बिनसै आवै जाइ ।
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧੩॥
nānak guramukh sāch samāi .13.
नानक् गुरमुख् साछ् समाइ ।१३।
ਕਿਉ ਕਰਿ ਬਾਧਾ ਸਰਪਨਿ ਖਾਧਾ ॥
kiu kar bādhā sarapan khādhā .
किउ कर् बाधा सरपन् खाधा ।
ਕਿਉ ਕਰਿ ਖੋਇਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਲਾਧਾ ॥
kiu kar khōiā kiu kar lādhā .
किउ कर् खोइआ किउ कर् लाधा ।
ਕਿਉ ਕਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥
kiu kar niramal kiu kar andhiārā .
किउ कर् निरमल् किउ कर् अंधिआरा ।
ਇਹੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ਸੁ ਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ॥੧੪॥
ih tat bīchārai s gurū hamārā .14.
इह् तत् बीछारै स् गुरू हमारा ।१४।
ਦੁਰਮਤਿ ਬਾਧਾ ਸਰਪਨਿ ਖਾਧਾ ॥
duramat bādhā sarapan khādhā .
दुरमत् बाधा सरपन् खाधा ।
ਮਨਮੁਖਿ ਖੋਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਧਾ ॥
manamukh khōiā guramukh lādhā .
मनमुख् खोइआ गुरमुख् लाधा ।
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥
satigur milai andhērā jāi .
सतिगुर् मिलै अंधेरा जाइ ।
ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਇ ॥੧੫॥
nānak haumai mēt samāi .15.
नानक् हौमै मेत् समाइ ।१५।
ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਦੀਜੈ ਬੰਧੁ ॥
sunn nirantar dījai bandh .
सुंन् निरंतर् दीजै बंध् ।
ਉਡੈ ਨ ਹੰਸਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥
udai n hansā parai n kandh .
उदै न् हंसा परै न् कंध् ।
ਸਹਜ ਗੁਫਾ ਘਰੁ ਜਾਣੈ ਸਾਚਾ ॥
sahaj guphā ghar jānai sāchā .
सहज् गुफा घर् जानै साछा ।
ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਸਾਚਾ ॥੧੬॥
nānak sāchē bhāvai sāchā .16.
नानक् साछे भावै साछा ।१६।
ਕਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿਓ ਉਦਾਸੀ ॥
kis kāran grih tajiō udāsī .
किस् कारन् ग्रिह् तजिओ उदासी ।
ਕਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਇਹੁ ਭੇਖੁ ਨਿਵਾਸੀ ॥
kis kāran ih bhēkh nivāsī .
किस् कारन् इह् भेख् निवासी ।
ਕਿਸੁ ਵਖਰ ਕੇ ਤੁਮ ਵਣਜਾਰੇ ॥
kis vakhar kē tum vanajārē .
किस् वखर् के तुम् वनजारे ।
ਕਿਉ ਕਰਿ ਸਾਥੁ ਲੰਘਾਵਹੁ ਪਾਰੇ ॥੧੭॥
kiu kar sāth langhāvah pārē .17.
किउ कर् साथ् लन्घावह् पारे ।१७।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਭਏ ਉਦਾਸੀ ॥
guramukh khōjat bhaē udāsī .
गुरमुख् खोजत् भे उदासी ।
ਦਰਸਨ ਕੈ ਤਾਈ ਭੇਖ ਨਿਵਾਸੀ ॥
darasan kai tāī bhēkh nivāsī .
दरसन् कै ताई भेख् निवासी ।
ਸਾਚ ਵਖਰ ਕੇ ਹਮ ਵਣਜਾਰੇ ॥
sāch vakhar kē ham vanajārē .
साछ् वखर् के हम् वनजारे ।
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰੇ ॥੧੮॥
nānak guramukh utaras pārē .18.
नानक् गुरमुख् उतरस् पारे ।१८।
ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪੁਰਖਾ ਜਨਮੁ ਵਟਾਇਆ ॥
kit bidh purakhā janam vatāiā .
कित् बिध् पुरखा जनम् वताइआ ।
ਕਾਹੇ ਕਉ ਤੁਝੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਆ ॥
kāhē kau tujh ih man lāiā .
काहे कौ तुझ् इह् मन् लाइआ ।

© 2013 Sachkhoj Academy