ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਗੁਰ ਭੇਟਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਭ੍ਰਮਤ ਰਹੇ ਮਨੁ ਮਾਨਾਨਾਂ ॥੪॥੨੩॥੭੪॥
kah kabīr gur bhēt mahā sukh bhramat rahē man mānānānh .4.23.74.
कह् कबीर् गुर् भेत् महा सुख् भ्रमत् रहे मन् मानानांह् ।४।२३।७४।
ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਬਾਵਨ ਅਖਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੀ
rāg gaurī pūrabī bāvan akharī kabīr jīu kī
राग् गौरी पूरबी बावन् अखरी कबीर् जीउ की
ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik ōunkār satinām karatā purakh guraprasād .
इक् ओउन्कार् सतिनाम् करता पुरख् गुरप्रसाद् ।
ਬਾਵਨ ਅਛਰ ਲੋਕ ਤ੍ਰੈ ਸਭੁ ਕਛੁ ਇਨ ਹੀ ਮਾਹਿ ॥
bāvan ashar lōk trai sabh kash in hī māh .
बावन् अशर् लोक् त्रै सभ् कश् इन् ही माह् ।
ਏ ਅਖਰ ਖਿਰਿ ਜਾਹਿਗੇ ਓਇ ਅਖਰ ਇਨ ਮਹਿ ਨਾਹਿ ॥੧॥
ē akhar khir jāhigē ōi akhar in mah nāh .1.
ए अखर् खिर् जाहिगे ओइ अखर् इन् मह् नाह् ।१।
ਜਹਾ ਬੋਲ ਤਹ ਅਛਰ ਆਵਾ ॥
jahā bōl tah ashar āvā .
जहा बोल् तह् अशर् आवा ।
ਜਹ ਅਬੋਲ ਤਹ ਮਨੁ ਨ ਰਹਾਵਾ ॥
jah abōl tah man n rahāvā .
जह् अबोल् तह् मन् न् रहावा ।
ਬੋਲ ਅਬੋਲ ਮਧਿ ਹੈ ਸੋਈ ॥
bōl abōl madh hai sōī .
बोल् अबोल् मध् है सोई ।
ਜਸ ਓਹੁ ਹੈ ਤਸ ਲਖੈ ਨ ਕੋਈ ॥੨॥
jas ōh hai tas lakhai n kōī .2.
जस् ओह् है तस् लखै न् कोई ।२।
ਅਲਹ ਲਹਉ ਤਉ ਕਿਆ ਕਹਉ ਕਹਉ ਤ ਕੋ ਉਪਕਾਰ ॥
alah lahau tau kiā kahau kahau t kō upakār .
अलह् लहौ तौ किआ कहौ कहौ त् को उपकार् ।
ਬਟਕ ਬੀਜ ਮਹਿ ਰਵਿ ਰਹਿਓ ਜਾ ਕੋ ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਬਿਸਥਾਰ ॥੩॥
batak bīj mah rav rahiō jā kō tīn lōk bisathār .3.
बतक् बीज् मह् रव् रहिओ जा को तीन् लोक् बिसथार् ।३।
ਅਲਹ ਲਹੰਤਾ ਭੇਦ ਛੈ ਕਛੁ ਕਛੁ ਪਾਇਓ ਭੇਦ ॥
alah lahantā bhēd shai kash kash pāiō bhēd .
अलह् लहंता भेद् शै कश् कश् पाइओ भेद् ।
ਉਲਟਿ ਭੇਦ ਮਨੁ ਬੇਧਿਓ ਪਾਇਓ ਅਭੰਗ ਅਛੇਦ ॥੪॥
ulat bhēd man bēdhiō pāiō abhang ashēd .4.
उलत् भेद् मन् बेधिओ पाइओ अभन्ग् अशेद् ।४।
ਤੁਰਕ ਤਰੀਕਤਿ ਜਾਨੀਐ ਹਿੰਦੂ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ॥
turak tarīkat jānīai hindū bēd purān .
तुरक् तरीकत् जानीऐ हिंदू बेद् पुरान् ।
ਮਨ ਸਮਝਾਵਨ ਕਾਰਨੇ ਕਛੂਅਕ ਪੜੀਐ ਗਿਆਨ ॥੫॥
man samajhāvan kāranē kashūak parīai giān .5.
मन् समझावन् कारने कशूअक् परीऐ गिआन् ।५।
ਓਅੰਕਾਰ ਆਦਿ ਮੈ ਜਾਨਾ ॥
ōankār ād mai jānā .
ओअन्कार् आद् मै जाना ।
ਲਿਖਿ ਅਰੁ ਮੇਟੈ ਤਾਹਿ ਨ ਮਾਨਾ ॥
likh ar mētai tāh n mānā .
लिख् अर् मेतै ताह् न् माना ।
ਓਅੰਕਾਰ ਲਖੈ ਜਉ ਕੋਈ ॥
ōankār lakhai jau kōī .
ओअन्कार् लखै जौ कोई ।
ਸੋਈ ਲਖਿ ਮੇਟਣਾ ਨ ਹੋਈ ॥੬॥
sōī lakh mētanā n hōī .6.
सोई लख् मेतना न् होई ।६।
ਕਕਾ ਕਿਰਣਿ ਕਮਲ ਮਹਿ ਪਾਵਾ ॥
kakā kiran kamal mah pāvā .
कका किरन् कमल् मह् पावा ।
ਸਸਿ ਬਿਗਾਸ ਸੰਪਟ ਨਹੀ ਆਵਾ ॥
sas bigās sanpat nahī āvā .
सस् बिगास् सन्पत् नही आवा ।
ਅਰੁ ਜੇ ਤਹਾ ਕੁਸਮ ਰਸੁ ਪਾਵਾ ॥
ar jē tahā kusam ras pāvā .
अर् जे तहा कुसम् रस् पावा ।
ਅਕਹ ਕਹਾ ਕਹਿ ਕਾ ਸਮਝਾਵਾ ॥੭॥
akah kahā kah kā samajhāvā .7.
अकह् कहा कह् का समझावा ।७।
ਖਖਾ ਇਹੈ ਖੋੜਿ ਮਨ ਆਵਾ ॥
khakhā ihai khōr man āvā .
खखा इहै खोर् मन् आवा ।
ਖੋੜੇ ਛਾਡਿ ਨ ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਵਾ ॥
khōrē shād n dah dis dhāvā .
खोरे शाद् न् दह् दिस् धावा ।
ਖਸਮਹਿ ਜਾਣਿ ਖਿਮਾ ਕਰਿ ਰਹੈ ॥
khasamah jān khimā kar rahai .
खसमह् जान् खिमा कर् रहै ।
ਤਉ ਹੋਇ ਨਿਖਿਅਉ ਅਖੈ ਪਦੁ ਲਹੈ ॥੮॥
tau hōi nikhiau akhai pad lahai .8.
तौ होइ निखिऔ अखै पद् लहै ।८।
ਗਗਾ ਗੁਰ ਕੇ ਬਚਨ ਪਛਾਨਾ ॥
gagā gur kē bachan pashānā .
गगा गुर् के बछन् पशाना ।
ਦੂਜੀ ਬਾਤ ਨ ਧਰਈ ਕਾਨਾ ॥
dūjī bāt n dharaī kānā .
दूजी बात् न् धरै̄ काना ।
ਰਹੈ ਬਿਹੰਗਮ ਕਤਹਿ ਨ ਜਾਈ ॥
rahai bihangam katah n jāī .
रहै बिहन्गम् कतह् न् जाई ।
ਅਗਹ ਗਹੈ ਗਹਿ ਗਗਨ ਰਹਾਈ ॥੯॥
agah gahai gah gagan rahāī .9.
अगह् गहै गह् गगन् रहाई ।९।
ਘਘਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਿਮਸੈ ਸੋਈ ॥
ghaghā ghat ghat nimasai sōī .
घघा घत् घत् निमसै सोई ।
ਘਟ ਫੂਟੇ ਘਟਿ ਕਬਹਿ ਨ ਹੋਈ ॥
ghat phūtē ghat kabah n hōī .
घत् फूते घत् कबह् न् होई ।
ਤਾ ਘਟ ਮਾਹਿ ਘਾਟ ਜਉ ਪਾਵਾ ॥
tā ghat māh ghāt jau pāvā .
ता घत् माह् घात् जौ पावा ।
ਸੋ ਘਟੁ ਛਾਡਿ ਅਵਘਟ ਕਤ ਧਾਵਾ ॥੧੦॥
sō ghat shād avaghat kat dhāvā .10.
सो घत् शाद् अवघत् कत् धावा ।१०।
ਙੰਙਾ ਨਿਗ੍ਰਹਿ ਸਨੇਹੁ ਕਰਿ ਨਿਰਵਾਰੋ ਸੰਦੇਹ ॥
nannā nigrah sanēh kar niravārō sandēh .
नन्ना निग्रह् सनेह् कर् निरवारो संदेह् ।
ਨਾਹੀ ਦੇਖਿ ਨ ਭਾਜੀਐ ਪਰਮ ਸਿਆਨਪ ਏਹ ॥੧੧॥
nāhī dēkh n bhājīai param siānap ēh .11.
नाही देख् न् भाजीऐ परम् सिआनप् एह् ।११।
ਚਚਾ ਰਚਿਤ ਚਿਤ੍ਰ ਹੈ ਭਾਰੀ ॥
chachā rachit chitr hai bhārī .
छछा रछित् छित्र् है भारी ।
ਤਜਿ ਚਿਤ੍ਰੈ ਚੇਤਹੁ ਚਿਤਕਾਰੀ ॥
taj chitrai chētah chitakārī .
तज् छित्रै छेतह् छितकारी ।
ਚਿਤ੍ਰ ਬਚਿਤ੍ਰ ਇਹੈ ਅਵਝੇਰਾ ॥
chitr bachitr ihai avajhērā .
छित्र् बछित्र् इहै अवझेरा ।
ਤਜਿ ਚਿਤ੍ਰੈ ਚਿਤੁ ਰਾਖਿ ਚਿਤੇਰਾ ॥੧੨॥
taj chitrai chit rākh chitērā .12.
तज् छित्रै छित् राख् छितेरा ।१२।
ਛਛਾ ਇਹੈ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਪਾਸਾ ॥
shashā ihai shatrapat pāsā .
शशा इहै शत्रपत् पासा ।
ਛਕਿ ਕਿ ਨ ਰਹਹੁ ਛਾਡਿ ਕਿ ਨ ਆਸਾ ॥
shak k n rahah shād k n āsā .
शक् क् न् रहह् शाद् क् न् आसा ।
ਰੇ ਮਨ ਮੈ ਤਉ ਛਿਨ ਛਿਨ ਸਮਝਾਵਾ ॥
rē man mai tau shin shin samajhāvā .
रे मन् मै तौ शिन् शिन् समझावा ।
ਤਾਹਿ ਛਾਡਿ ਕਤ ਆਪੁ ਬਧਾਵਾ ॥੧੩॥
tāh shād kat āp badhāvā .13.
ताह् शाद् कत् आप् बधावा ।१३।
ਜਜਾ ਜਉ ਤਨ ਜੀਵਤ ਜਰਾਵੈ ॥
jajā jau tan jīvat jarāvai .
जजा जौ तन् जीवत् जरावै ।
ਜੋਬਨ ਜਾਰਿ ਜੁਗਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈ ॥
jōban jār jugat sō pāvai .
जोबन् जार् जुगत् सो पावै ।
ਅਸ ਜਰਿ ਪਰ ਜਰਿ ਜਰਿ ਜਬ ਰਹੈ ॥
as jar par jar jar jab rahai .
अस् जर् पर् जर् जर् जब् रहै ।
ਤਬ ਜਾਇ ਜੋਤਿ ਉਜਾਰਉ ਲਹੈ ॥੧੪॥
tab jāi jōt ujārau lahai .14.
तब् जाइ जोत् उजारौ लहै ।१४।

© 2013 Sachkhoj Academy